کم کم تهی میشوی ! نوری نیست ! شوری نیست ! و تو آخرین قطره های شوقت را مصرف کرده ای!! درد میکشی اما حسش نمیکنی!

رهایی.... حس خوبی هست !

تنها مانده ام ! دور از همه دوست داشتن ها و دیده شدن ها! من مرده ام آیا!؟ مردن چه فرقی با اینگونه زیستن دارد؟! من در کجا جا مانده ام !؟ برای کسانی که دوستشان داشتم خاطره ای دور شده ام و برای آنانی که دوستم دارند تنها صدایی هستم !!

میخواهم رها شوم ! اما می ترسم از رهایی ! می ترسم این بالها که سالهاست تکانشان نداده ام یارای بلندی آسمان را نداشته باشند ! می خواهم رها باشم ! می خواهم چشم به آسمان بدوزم ، میخواهم در خورشید ذوب شوم !

دستهایت را به دورم مپیچ و مرا در بر نگیر ، این دستها مدتهاست که دیگر خاصیت خود را از دست داده اند! تو دیگر شفا بخش نیستی ، بگذار رها شوم....

مهربانیت برایم رنگ باخته عزیزم!! نه تو آن بودی که باید باشی و نه من !! نه تو خواستی که مرا بیشتر بشناسی و نه من دیگر میخواهم ! بیا آغوشت را بردار و ببر . از آن زمان که آن را به دیگری عرضه کردی گرمای آن برای من رنگ باخت ! غمگین نیستم ، چون بودن با تو به من درسهای بزرگی آموخته است ! بودن با تو به من نشان داد که خودم را بیابم ، به من نشان داد که برای خودم زندگی کنم و خودم را دوست داشته باشم ! بودن با تو من را به خودم نزدیک کرد. تو بهترین هدیه را به من داده ای دیگر نمیخواهد بخاطر هدیه ندادن به من بهانه های واهی پیدا کنی ! من از تو چیزی بیشتر نخواهم خواست!

 

پ.ن

دلم یه دوست صمیمی میخواد ! یه نفر که واقعی باشه ! از اون دوستا که همیشه واست وقت دارند! از اون دوستا که تو براشون نفر اول هستی !! دلم میخواد واقعی باشم نه مجازی ! بگذریم .... خیلی چیزهای دیگه هم دلم میخواد و میخواسته !! کی به حرف این دل گوش میده !؟

تمام شد!! از این دهه به آن دهه شدیم !! دستمان در دست هم بود! ولی دلم ... امسال همه دلم درکنارت نبود!! گفتمت پاره پاره اش نکن! گفتمت این پاره ها گم میشوند، پروا نکردی ! دلم امسال یکپارچه با تو نبود.....

دوسال گذشت! دوسال پیش این روز اولین روز کلاس درسم بود! و این شب با پای پیاده برمیگشتیم به خانه ! دور از هیاهو و شادمانگی بیرون ! خسته و کوبیده برمیگشتیم! ولی چه شاد بودم من ! چه رویاهایی داشتم ! همه راه به آینده می اندیشیدم ، چقدر نیرو داشتم ! و حالا بعد از دوسال ، بعد از آن همه مصیبت و بلا! انگار آینده را گم کرده ام ! انگار رویاهایم رو گم کرده ام !! باید فکر کنم ، باید دوباره به یاد بیاورم که چه میخواستم باشم !! اشکالی ندارد سی و سه سالگی که آخر دنیا نیست!! بزرگ می شوم!!

 

فردا آخرین روزی هست که توی تقویم میلادی دو تا صفر داریم یعنی ۲۰۰۹!! بعدش دیگه باید تا سال ۳۰۰۰ صبر کرد! یعنی هزار سال دیگه من دوباره به دنیا میام !؟ یعنی اون موقع من چند ساله هستم !؟ حیف که یادم نمیاد هزار سال قبل این موقع چند ساله بودم . حیف......

تردد بیجا.......
                 خیلی هم موجب مزید امتنان است!

- چرا عادت دارم اینقدر خاطرات خاکستری را نشخوار کنم ؟
از اینکه این روزها رو دارم به پای اون روزها هدر میدم بشدت از خودم بدم میاد!! اینو میگن با صورت خودتو توی دیوار کوبیدن !!! یعنی میدونی یه کاری خیلی مزخرف و بی معنیه ولی انجامش میدی در حالیکه هیچ لذتی هم برات نداره ! حماقت محض!!!
- هیچ دقت کردی؟ وقتی با هم قهریم تو معمولا سیر هستی و من اشتهام باز میشه ! وقتی هم آشتی میکنیم برعکس میشه !! همینطوری یه دفه به نظرم اومد .... معنی خاصی نداشت !!!

پ.ن. دوست من ، وقتی دارم باهات درد دل میکنم معنیش همینه درد دل!!! مشاوره نمیخوام ..... ممنون که به حرفام گوش میدی.

خوبم ، یعنی بهترم ، چطور بگم .... بهتر شدم !!
کم کم داره یادم میره . دارم از یاد میبرمشون ، انگار هیچ وقت اتفاق نیفتاده بودند.
دوباره خوشبختیم ......
نگذاشتم زندگی از دستم لیز بخوره ، سفت و سخت زندگی می کنم ،
گاهی هم خسته می شم !!